“Намоде аз вафодорӣ ба пешаи интихобкардааш”. Тоҷинисо Саидоваро дар оромгоҳи Лучоб ба хок супориданд
Тоҷинисо Саидова, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон, ки субҳи дирӯз дар 73-солагӣ даргузашт, асри ҳамон рӯз дар оромгоҳи «Лучоб», макони дафни шахсиятҳои шинохтаи Тоҷикистон ба хок супорида шуд. Дар ин бора Мавлона Наҷмиддинова, ҳунарпешаи тоҷик, ки дар маросими ҷанозаи ӯ ширкат дошт, ба «Азия-Плюс» иттилоъ дод.
Ба қавли ӯ, ҷанозаи Саидова баъди намози аср дар Масҷиди ҷомеи ба номи Имоми Аъзам Абӯҳанифа (масҷиди нави Душанбе) хонда шуда, дар оромгоҳи Лучоб, дар наздикии қабри Асланшоҳ Раҳматуллоев, ки моҳи апрели соли гузашта аз олам чашм баст, ба хок супорида шудааст.
Дар бораи даргузашти ҳунарпеша, дирӯз дӯстону наздиконаш дар шабакаҳои иҷтимоӣ хабар дода буданд.
Дар баробари садҳо ҳампешагону ҳаводоронаш, Рустами Эмомалӣ, шаҳрдори Душанбе ва раиси Маҷлиси миллии Тоҷикистон низ бинобар даргузашти Тоҷинисо Саидова изҳори ҳамдардӣ кард.
Вазорати фарҳанги кишвар низ аз номи аҳли фарҳанг ва санъати кишвар, ба пайвандон ва ҳаводорони «ин ситораи фазои санъат», ҳамдардӣ баён кард.
«Саидова на танҳо ҳунарпешаи барҷастае буд, балки намоде аз вафодорӣ ба пешаи интихобкардааш, улгӯе аз тахассуси воло ва инсоният низ ба шумор мерафт. Даргузашти ин ҳунарпешаи асил, зоеъае ҷуброннопазир барои ҷомеъаи санъату ҳунар ва ҳаводорону шефтагони истеъдод ва ҷазаботи ӯ маҳсуб мешаванд», — навиштааст ин ниҳод дар баёнияи худ.
Аз «Исёни арӯсон» то «Муҷассамаи ишқ"Тоҷинисо Саидова аз ҳунарпешагони мумтози театр ва синамои тоҷик буда, бо иҷрои як қатор нақшҳои мондагор худро ҳамчун ҳунарпешаи вижа муаррифӣ ва аз худ ном гузошт. Ҳамкоронаш аз ӯ ҳамчун иҷрокунандаи бомаҳорати нақшҳои фоҷиавӣ ва драма ном мебаранд.
Ҳунарпеша 11-уми октябри соли 1953 дар ноҳияи Муъминобод ба дунё омада, соли 1975 Институти давлатии умумииттифоқии кинематографияи шаҳри Маскавро хатм кардааст.
Фаъолияти ҳунариаш соли 1975 дар Театри давлатии академӣ — драмавии ба номи Лоҳутӣ оғоз шуда, қариб ду даҳсола дар ин боргоҳи ҳунар нақш офарида, ҳунараш маҳз инҷо зуҳур ва ташаккул ёфтааст.
Соли 1991 ӯ ба театри «Оина» омада, солҳо ҳунарманди ин театр буд.
Ӯ дар намоишномҳои «Интихоби домод», «Хостгорӣ», «Исёни арӯсон», «Садо аз тобут», «Кафшҳои Абулқосим», «Охирин арӯси амиралмуъминин», «Бахтатро бедор кун», «Эдип», «Ҷияни хира», «Имтиҳон», «Лаку Пак» нақш офаридааст, ки аз беҳтарин намоишномаҳои театри миллӣ дониста мешаванд.
Ҳамчунин, дар даҳҳо теленовеллаи «Оина» ва намоишҳои телевизионӣ, чун «Дугонаҳо ба театр мераванд», «Зани оҳанин» низ бозигарӣ кардааст.
Ҳунрапеша баъдтар ба синамо низ рӯ овард ва дар филмҳои бадеии «Хатти парвоз», «Дар ҷарӣ» (2 қисм), «Қӯшатир», «Бозавқтар нигоҳ кун» (қисми 3), «Марди мутааллиқи ду зан», «Муҷассамаи ишқ», «Чашмаи хостаҳо» ҳунар офаридааст.
Ӯ соли 1996 бо унвони Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон ва соли 2006 бо унвони баланди Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон қадр шудааст.
Сарчашма: asiaplustj.info
Ба қавли ӯ, ҷанозаи Саидова баъди намози аср дар Масҷиди ҷомеи ба номи Имоми Аъзам Абӯҳанифа (масҷиди нави Душанбе) хонда шуда, дар оромгоҳи Лучоб, дар наздикии қабри Асланшоҳ Раҳматуллоев, ки моҳи апрели соли гузашта аз олам чашм баст, ба хок супорида шудааст.
Дар бораи даргузашти ҳунарпеша, дирӯз дӯстону наздиконаш дар шабакаҳои иҷтимоӣ хабар дода буданд.
Дар баробари садҳо ҳампешагону ҳаводоронаш, Рустами Эмомалӣ, шаҳрдори Душанбе ва раиси Маҷлиси миллии Тоҷикистон низ бинобар даргузашти Тоҷинисо Саидова изҳори ҳамдардӣ кард.
Вазорати фарҳанги кишвар низ аз номи аҳли фарҳанг ва санъати кишвар, ба пайвандон ва ҳаводорони «ин ситораи фазои санъат», ҳамдардӣ баён кард.
«Саидова на танҳо ҳунарпешаи барҷастае буд, балки намоде аз вафодорӣ ба пешаи интихобкардааш, улгӯе аз тахассуси воло ва инсоният низ ба шумор мерафт. Даргузашти ин ҳунарпешаи асил, зоеъае ҷуброннопазир барои ҷомеъаи санъату ҳунар ва ҳаводорону шефтагони истеъдод ва ҷазаботи ӯ маҳсуб мешаванд», — навиштааст ин ниҳод дар баёнияи худ.
Аз «Исёни арӯсон» то «Муҷассамаи ишқ"Тоҷинисо Саидова аз ҳунарпешагони мумтози театр ва синамои тоҷик буда, бо иҷрои як қатор нақшҳои мондагор худро ҳамчун ҳунарпешаи вижа муаррифӣ ва аз худ ном гузошт. Ҳамкоронаш аз ӯ ҳамчун иҷрокунандаи бомаҳорати нақшҳои фоҷиавӣ ва драма ном мебаранд.
Ҳунарпеша 11-уми октябри соли 1953 дар ноҳияи Муъминобод ба дунё омада, соли 1975 Институти давлатии умумииттифоқии кинематографияи шаҳри Маскавро хатм кардааст.
Фаъолияти ҳунариаш соли 1975 дар Театри давлатии академӣ — драмавии ба номи Лоҳутӣ оғоз шуда, қариб ду даҳсола дар ин боргоҳи ҳунар нақш офарида, ҳунараш маҳз инҷо зуҳур ва ташаккул ёфтааст.
Соли 1991 ӯ ба театри «Оина» омада, солҳо ҳунарманди ин театр буд.
Ӯ дар намоишномҳои «Интихоби домод», «Хостгорӣ», «Исёни арӯсон», «Садо аз тобут», «Кафшҳои Абулқосим», «Охирин арӯси амиралмуъминин», «Бахтатро бедор кун», «Эдип», «Ҷияни хира», «Имтиҳон», «Лаку Пак» нақш офаридааст, ки аз беҳтарин намоишномаҳои театри миллӣ дониста мешаванд.
Ҳамчунин, дар даҳҳо теленовеллаи «Оина» ва намоишҳои телевизионӣ, чун «Дугонаҳо ба театр мераванд», «Зани оҳанин» низ бозигарӣ кардааст.
Ҳунрапеша баъдтар ба синамо низ рӯ овард ва дар филмҳои бадеии «Хатти парвоз», «Дар ҷарӣ» (2 қисм), «Қӯшатир», «Бозавқтар нигоҳ кун» (қисми 3), «Марди мутааллиқи ду зан», «Муҷассамаи ишқ», «Чашмаи хостаҳо» ҳунар офаридааст.
Ӯ соли 1996 бо унвони Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон ва соли 2006 бо унвони баланди Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон қадр шудааст.
Сарчашма: asiaplustj.info
Комментарии (0)