روایتی عاشقانه از زادگاهِ در آغوش کوهستانهای زرافشان؛ جایی که پاییز، باغها و درختان را به تابلویی رنگارنگ و تماشایی بدل میکند. در گوشهای از سرزمین زیبای تاجیکستان، در میان کوهها روستایی آرمیده است که طبیعت دلانگیز، باغهای پربار، چشمههای زلال و مردمان مهماننوازش، آن را به یکی از جلوههای کمنظیر این سرزمین بدل کرده است.
“شمتوچ“؛ روستای طلایی من
شمتوچ یکی از روستاهای زیبا و خوشمنظر تاجیکستان است که در منطقه کوهستانی شمال این کشور جای گرفته است. این روستای دورافتاده در محدوده ناحیه “عینی” قرار دارد و آن را به ناحیه کوهستانی مستچاه پیوند میدهد. شمتوچ با طبیعت بیهمتا، هوای پاک و دلپذیر، چشمههای زلال و محصولات فراوان باغی و میوههای شیرین و آبدارش شهرت دارد. میتوان شمتوچ را یکی از گوشههای بهشتی تاجیکستان عزیز نامید؛ زیرا این سرزمین زیبا با آبوهوای ویژه، زمینهای حاصلخیز و طبیعت رنگارنگش، از دیگر مناطق متمایز است. در اینجا تقریباً همه گونههای میوههای رایج تاجیکستان، از جمله زردآلو، سیب، شفتالو (هلو)، ناک (گلابی)، انگور، خرمالو و انار به بار مینشینند و با طعم و مزه خاص و شیرینی بیمانند خود، دل هر مهمانی را میربایند. افزون بر این، زمینهای حاصلخیز روستا برای کشت انواع سبزیجات و محصولات پالیزی (جالیزی) نیز بسیار مناسب است. سیبزمینی، هویج، پیاز، کلم و دیگر محصولات کشاورزی در این منطقه بهوفور کشت و برداشت میشوند. محصولات کشاورزی شمتوچ نیز بهدلیل کیفیت، تازگی و طعم ویژهشان زبانزد هستند.
تصاویری که امروز پیش روی شما قرار میدهیم، جلوههایی از زیباییهای شمتوچ در فصل پاییز را به نمایش میگذارند؛ فصلی که آن را “فصل زرین سال” نیز مینامند. در این هنگام از سال، باغهای پربار، درختان رنگارنگ، زمینهای حاصلخیز و طبیعت افسونگر، جلوهای دیگر به روستا میبخشند. درست در همین روزهاست که فرزندان سربلند این دیار، آنان که در گوشهوکنار کشور و حتی خارج از مرزهای آن زندگی میکنند، به زادگاه خود بازمیگردند تا از نعمتهای طبیعت و میوههای شیرین و گوارای آن بهرهمند شوند. طبیعت شمتوچ در هر فصل سال زیبایی ویژه خود را دارد. بهار با شکفتن گلها و روییدن گیاهان، تابستان با طراوت باغها و کشتزارها، پاییز با محصولات فراوان و رنگهای زرینش و زمستان با چشماندازهای سپیدپوش و افسانهای خود، هر بینندهای را شیفته و مسحور میکند. در این میان، باید از یکی از گنجینههای واقعاً بیهمتای این دیار نیز یاد کرد: آب زلال چشمههای آن. آب چشمههای شمتوچ با شیرینی، زلالی و طعم دلپذیرش، در خاطر هر کسی که حتی یکبار از آن نوشیده باشد، ماندگار میشود. این آب گوارا و شفاف، حتی در گرمترین روزهای تابستان نیز خنکای خود را حفظ میکند و همچون آبی که از دل یخ برخاسته باشد، جان و تن آدمی را تازه میسازد. بیدلیل نیست که فرزندان این دیار، هر کجا که باشند، یاد آب چشمههای زادگاهشان را از خاطر نمیبرند و طعم بیمانند آن را همواره با نیکی و شیرینی به یاد میآورند. در کنار همه زیباییهای طبیعی، مهماننوازی و سخاوت مردم شمتوچ نیز مایه مباهات و سربلندی این دیار است. مردمان این سرزمین از دیرباز با چهرههایی گشاده، دلهایی گرم و سفرههایی پربرکت، به استقبال مهمانان رفتهاند. هر مسافری که قدم به این سرزمین میگذارد، از صمیمیت، احترام و مهربانی مردم آن بهرهمند میشود. بهراستی که طبیعت تاجیکستان عزیز، جلوهای از بهشت است. هر گوشه از این سرزمین، زیباییهای منحصربهفرد و گنجینههای ارزشمند طبیعی خود را دارد. شمتوچ نیز یکی از همین گوشههای نادر و بهشتی کشور است؛ دیاری که با طبیعت دلانگیز، باغهای پربار، آبهای زلال و مردمان مهماننوازش، در دل هر بینندهای جای میگیرد. از همه گردشگران، دوستداران طبیعت و مهمانان داخلی و خارجی دعوت میکنیم که در هر فصل از سال به این گوشه زیبای تاجیکستان سفر کنند و از چشماندازهای بیهمتا، هوای پاک، آب شیرین و زلال و مهماننوازی مردم شمتوچ بهرهمند شوند. شمتوچ تنها یک روستا نیست؛ بلکه گوشهای گنجینهگون از میهن عزیز، سرزمین خاطرههای شیرین و نمادی از زیبایی طبیعت بهشتی تاجیکستان است.
Комментарии (0)