در سوم دسامبر ۲۰۰۱، معلم اول گل، فرمانده لوای چهارم زرهی ننگرهار، دستور دریافت کرد تانکهایش را به سمت مواضع جنگجویان القاعده در تورهبوره هدایت کند. اما او با دوستان قدیمی جهادی خود روبهرو بود. اول گل نمایندهای نزد اسامه بنلادن فرستاد و پیام داد: «اگر در وظیفه بمانم، در جاهایی شلیک میکنم که شما آنجا نیستید.» بنلادن پذیرفت، هرچند ایمن الظواهری نسبت به این توافق تردید داشت. معلم اول گلتورهبوره، منطقهای کوهستانی صعبالعبور در ولسوالی پچیر و آگام ننگرهار، در آن روزها آخرین سنگر مهم القاعده بود. بنلادن، الظواهری و بیش از ۳۰۰ جنگجوی خارجی عمدتاً عرب در غارها و قلههای مرتفع (تا ۱۴ هزار فوت) موضع گرفته بودند. بمباران هوایی ائتلاف به شدت ادامه داشت؛ گاهی تا ۱۰۰ حمله در روز، از جمله بمبهای سنگین ۱۵ هزار پوندی. صحنه حمله هواپیماهای امریکایی بر توره بوره در ولایت ننگرهار در دسامبر ۲۰۰۱نقش فرماندهان افغان و پیوندهای قدیمی محاصره تورهبوره پیچیده بود چون بسیاری از فرماندهان نیروهای افغان سابقاً با مجاهدین عرب همکاری نزدیک داشتند. •معلم اول گل (از حزب اسلامی خالص) همسایه سابق بنلادن در کمپ نجمالجهاد بود و خانه امن برای عربها در جلالآباد داشت. •مولوی نورمحمد حقپال نیز در انتقال پیامها و کمک به خروج جنگجویان نقش داشت. •حضرت علی و زمان غمشریک نیروهای زمینی را رهبری میکردند، اما رقابتهای محلی و پیوندهای ایدئولوژیک قدیمی، جنگ را پیچیده کرده بود.
Комментарии (0)